Posted on Leave a comment

110 – Petit Paris

wijn

Petit Paris 

Een kort verhaal

door Dre Welsuit

wijnFons Hermans dacht weer aan Susan Buyse. Susan was een prachtige verschijning, ogen waaruit een jeugdige  vurige energie straalde een figuurtje om door een ringetje te halen en prachtig golvend donker haar waar een glanzende gloed overheen scheen. Suzan was blakend van gezondheid en straalde een sprankelende energie uit.

Fons zat achterover geleund in zijn fauteuil en dacht na over zijn leven. Zijn buitenechtelijke affaire met Hella, iets wat hem heel zijn verdere leven bezig gehouden had. Hij was verknocht aan Petit Paris zoals men IJzendijke ook wel noemde om de vele café’s die IJzendijke rond het jaar 1900 had. IJzendijke met haar prachtige molen, het ravelijn, de vriendelijke mensen en de prachtige omgeving.

Ze zou deze avond weer langs komen, Suzan van wie hij altijd al gehouden had, die hij van dicht bij als baby al had zien opgroeien  en voor wie hij alles wilde doen. Suzan was opgegroeid in het gezin van Hella en haar man Willy. Willy was op vrij jonge leeftijd overleden en Hella was van kinds af aan bevriend  geweest met Carolien, de echtgenote van  Fons van wie hij na een kinderloos huwelijk na 10 jaar,  gescheiden was. Niet omdat ze kinderloos waren, maar omdat ze niet de gemeenschappelijke interesse hadden waarvan voorheen ze dachten dat ze die wél hadden. In goed overleg waren ze dan ook uit elkaar gegaan.

Fons slikte. Hij had naar zijn eigen spiegelbeeld gekeken. Het was alsof hij zichzelf weer zag als jonge twintiger, sprankelende ogen en gezond blinkend donker haar. Als leraar wiskunde werkte hij aan het Zwin college in Oostburg waar hij werd gerespecteerd door zowel de collega’s leraren als de leerlingen

Maar ook al was hij een geliefd persoon, bij hem zelf bleef zijn affaire uit het verleden aan hem knagen, wat hij uiteraard aan niemand vertelde.

Suzan kwam graag langs bij Fons, ze kende hem al sedert haar vroege jeugd, vertrouwde hem volledig en omdat de aardige en altijd hulpvaardige Fons er ook nog eens goed uitzag voor zijn leeftijd (in de ogen van Suzan), was zij stiekem verliefd op hem geworden wat reeds zo was sinds de pubertijd van Suzan. Natuurlijk had zij daar nooit over gesproken met haar moeder en zeker niet met Fons.

Op de middelbare school had Fons haar vaak na schooltijd geholpen met wiskunde, wat hij graag deed voor haar.

De maan scheen door de ramen als een licht gloeiende lamp, waardoor Fons kalm werd. Hij tikte de as van zijn sigaar rustig af in de asbak die voor hem stond en nam nog een slok van zijn glaasje Bordeaux.

De bel ging en Fons wist dat het Suzan was omdat ze om deze tijd afgesproken hadden.

Susan kwam binnen met haar ontwapenende lach en ging zitten op de rand van de zetel waar Fons zojuist nog in gezeten had.

Ze keken elkaar met gemengde gevoelens aan, zoals twee verliefde mensen,  tijdens een zeer romantische Valentijns maaltijd, met orkestmuziek op de achtergrond.

Fons bestudeerde Susan’s uiterlijk en uiteindelijk haalde hij diep adem. ‘Het spijt me,’ begon Fons verontschuldigend, ‘maar ik ben je een verklaring schuldig, en ik begrijp dat je me nooit weer zult willen zien.

Suzan’s mond viel wijd open en haar opengesperde ogen keken hem met verbazing aan, wachtend op een verdere uitleg.

Susan zag er plotseling gespannen uit, maar wat Fons haar te vertellen had, aan die mogelijkheid had ze nooit,  ook maar een moment  gedacht.

Fons keek haar aan, nog steeds kalm  en ving nog steeds haar strak gespannen blik op. Toen moest het er uit, na jaren van opgekropt sentiment en angst voor dit moment.

‘Susan, ik ben je vader’, zei Fons.

Fons kon de verwarring in Susans  ogen lezen, het ongeloof, de onwil tot acceptatie, misschien het bedrog, Wat was het?

“Suzan, praat er over met je moeder, ze zal het verder uitleggen en je bent welkom als altijd” zei Fons met trillende stem en opwellende tranen in zijn ogen.

Zonder een woord te zeggen, verward, verdrietig en gedesillusioneerd verliet Suzan het huis van Fons….



















0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments