Posted on Leave a comment

206 – Kidnapping

kaars

De ontvoerde baby 

Door Dre Welsuit

An en Wil, een jong koppel dat leefde in een gemeente aan de Westerschelde in Zeeland.

Ze hadden een aantal moeilijke jaren achter de rug met het krijgen van een zeldzame ziekte, verlies van ouders en financiële problemen door werkeloosheid.

Vrij recent waren de zaken wat ten goede gekeerd en niet alleen An had werk gevonden in haar vak in de verzorging, maar ook Wil had een baan gekregen bij een vis verwerkend bedrijf.

Beiden hadden vrij plotseling werk, ook nog eens op fiets afstand van hun woning en de  hun grootste vreugde in hun leven was zonder meer hun zoontje Egbert.

Drogisterij pPlus

 

.Egbert was een lief jongetje van inmiddels 3 jaar oud, kon zoals de meeste kinderen van zijn leeftijd al aardig praten en begrijpen wat zijn ouders tegen hem zeiden.

Het was een zonnige dag in mei en An en Wil besloten naar het strand toe te gaan. De  benodigde strand spullen werden ingepakt en het speelgoed waaronder het emmertje en het schepje voor Egbert

werden niet vergeten en ingeladen in de kofferruimte van de auto.

In goede luim wegens het zalige weer en de veranderde leefomstandigheden trokken An en Wil naar het strand.

Bij het strand aangekomen, klommen ze de vele treden van de zeewering op en daalden daarna af tot op het strand.

Vlakbij de trap op het strand, zat een lachende jongeman op een voertuig van de gemeente, waarmee afval van het strand opgehaald werd en die vrolijk aan het ventje vroeg of hij een stukje mee wilde rijden op zijn wagen.

Het jongetje gaf aan zijn ouders te kennen dat hij dat wel graag wilde en zodoende werd  Egbert op de stoel naast de chauffeur van het gemeentewagentje geplaatst, waarna deze wegreed en een rondje maakte met een vrolijk zwaaiend kind op de stoel naast de bestuurder en twee vrolijk terugzwaaiende ouders bij de trap op het strand.

Na het rondje reed de gemeentewagen wat verder weg  en nog wat verder. Beide ouders keken elkaar verbaasd aan, maar ze waren er van overtuigd dat hij spoedig zou omkeren.

Toen het gemeentewagentje een heel eind uit de buurt geraakte en geen aanstalten maakte om terug te keren, begrepen de ouders dat er iets mis was.

In paniek rende de vader achter zijn zoontje aan, maar zag na een paar honderd meter in, dat het zinloos was om hiermee door te gaan en liep in volle vaart terug naar de trap waar An nog steeds stond.



Betere relatie met iedereen

Het gemeentewagentje was inmiddels uit het zicht verdwenen en An en Wil renden de trap op en aan de andere kant weer af, naar hun auto en met een vaart reden ze in de richting van waar het gemeentewagentje was gereden.

Na een paar kilometer, sprintten ze weer de zeewering over om te zien of ze het wagentje konden zien maar omdat ze dat niet zagen renden ze terug en reden ze verder om ook daar weer over de zeewering te sprinten om te zien waar hun zoontje gebleven was.

Nergens was het wagentje of hun zoontje te bekennen.

Geheel in paniek belden ze 112 en in horten en stoten vertelden ze het verhaal van hun mogelijk ontvoerde zoontje.

112 kwam met de mededeling dat er politie naar hun toegestuurd zou worden en in een afgrijselijke spanning wachtten An en Wil af, tot de politie gearriveerd was, terwijl ze steeds het strand aftuurden in de hoop een blik op te vangen van het wagentje met hun zoontje.

De politie arriveerde en nam notitie van het verhaal van An en Wil.

Direct werd er een alert uitgestuurd omdat het wel duidelijk was voor de politie dat het hier ging om een geval waarbij direct actie ondernomen moest worden.

Terwijl de politie onderzoek deed naar het voorval en naar de gemeente medewerker, keerden An en Wil

radeloos terug naar huis, nadat ze op meerdere plekken de zeewering waren overgegaan om te zoeken naar hun kindje.

Laat in de avond werd Egbert gevonden in de woning van de gemeente medewerker H.

De politie was nagegaan wie er voor de gemeente op het wagentje gereden had en had doorgekregen dat het een pedofiel (H.) was, die als taakstraf werkte op het strand voor de gemeente.

Toen de politie zijn huis binnenviel, zat H. rustig televisie te kijken en deed of hij zich van geen kwaad bewust was.

Egbert werd gevonden onder het bed in de slaapkamer van H., waarna de H. gearresteerd werd en opgesloten in gevangenis Torentijd, in afwachting van zijn proces.

Enkele maanden later liepen de emoties tijdens het proces tegen H. hoog op bij An en Wil die zich afvroegen hoe het mogelijk was, dat de gemeente zulke mensen voor de gemeente liet werken.



Balthasar Protect

Niet alleen H., maar ook de gemeente had schuld aan de dood van Egbert, volgens de ouders.

H. van wie bekend was dat hij meerdere keren in de fout gegaan was met heel jonge kinderen, werd deze keer veroordeeld tot 18 jaar gevangenisstraf met TBS.

Het mocht natuurlijk allemaal niet baten, want Egbert, misbruikt en vermoord, was niet meer.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments