Posted on Leave a comment

309 – Het gezicht in de boom

gezicht in boom

Het gezicht in de boom

Een sprookje van Dre Welsuit

Het verhaal speelt ergens in Zeeland in de laat middeleeuwen, Zeeuws Vlaanderen bestond destijds nog uit veel verschillende eilandjes. Op een van die eilandjes lag het plaatjse Nieuwerhaven, een dorpje dat helemaal omringd was door bossen. (tegenwoordig heet het dorpje “Nummer Een”.)

De mensen in Nieuwerhaven leefden van wat ze op het land verbouwden, ze hadden een paar koeien en gingen vaak vissen. Tussen de onderlinge naburige dorpen was er een levendige ruilhandel. Mensen ruilden vis voor tarwe of bijvoorbeeld vlees voor aardappelen.

Er stonden verschillende boomsoorten in het bos, zoals de wilg de kastanje de els en de eik.

daysicon vergelijkers

Wegen waren er niet maar ja, er waren toen ook nog geen fietsen of auto’s. De mensen vervoerden alle spullen en eten op de rug van een paard of een koe, net zoals de mensen die in de bergen wonen dat doen met een ezel. Maar ezels waren er in Zeeuws Vlaanderen niet.

Vlakbij het dorpje stond een hele grote oude eik, waarvan iedereen dacht dat hij dood was.

Op een dag liep de houthakker van het dorp, het dorp uit en ging naar de oude eik.

Met zijn hakbijl sloeg hij keihard in de boom omdat hij deze wilde omhakken.

Yoga stap voor stap

“Auw”, klonk het uit de boom, “waarom wil je mij doodmaken?”

De houthakker schrok zich wild en toen hij weer een beetje bijgekomen was zag hij een gezicht in de boom verschijnen.

“Waarom hak jij alle bomen om”? De mensen in het dorp kunnen zich toch ook verwarmen met de afgewaaide takken die overal in het bos liggen”? Zei het gezicht.

“Bomen zijn er nu eenmaal om omgehakt te worden”, zei de houthakker en pakte opnieuw zijn bijl.

“Nietes”! riep het gezicht, “bomen zijn er om voor frisse lucht te zorgen voor mensen en dieren”!

“Daar geloof ik niets van”, zei de houthakker en wilde met zijn bijl opnieuw gaan hakken.

“Je laat het of je krijgt er spijt van!”, zei het gezicht.

Plotseling verscheen er een hand op een van de takken van de boom er toen de houthakker probeerde te slaan kwam er een soort bliksemstraal uit de vinger van de hand die naar de houthakker wees. De houthakker suisde met bijl en al door de lucht en viel midden in het dorp op het grasveld.

Geschrokken door wat er was gebeurd, vertelde de houthakker het verhaal dat hij zojuist had meegemaakt met het gezicht in de boom, tegen de dorpelingen.

Een van de bewoner riep:”het is een heks”, “het is een heks”, laat ons de heks doodmaken”!

Met zijn allen trokken de dorpsbewoners naar de oude eik. Daar aangekomen gooiden ze pek tegen de boom en legden er stro rond en staken dat in brand. Met hun messen en zwaarden wilden ze net als de houthakker de boom aanvallen. Het vreemde was, dat alleen het pek en het stro in brand vlogen maar de boom had er geen last van en brandde niet.

Toen verscheen het gezicht opnieuw en riep boos:”mensen leren jullie het dan nooit?” en plotseling verscheen weer de hand op de tak die naar de dorpelingen wees. Opnieuw kwam er een bliksemstraal uit de vinger van de hand en de dorpelingen vlogen allemaal door de lucht terug en vielen over elkaar heen op het grasveld, midden in het dorp.

Het gezicht in de boom was nu erg boos geworden en vliegensvlug groeide er een wortel helemaal om het dorpje heen en uit die wortel kwam er een ondoordringbaar struikgewas.

liefdesverdriet

Als de dorpelingen probeerden een tak af te hakken, groeiden er direct twee nieuwe takken voor in de plaats.

Iedereen zat gevangen in het dorp en niemand kon er uit.

Na veertien dagen ontstond er hongersnood in het dorp want al het eten was op en niemand kon nieuw eten halen.

De wijzen van het dorp werden bij elkaar geroepen en een van de wijzen zei:”ik denk dat het gezicht gelijk heeft”. Waarom zouden wij goede gezonde bomen kappen terwijl het bos vol ligt met afgewaaide takken?” Niet alle wijzen waren het met hem eens maar omdat iedereen honger had, besloten ze om het gezicht in de boom aan te roepen.

“Gezicht in de boom, wij willen met jou praten”, riepen de wijzen allemaal tegelijk.

Daarop ontstond er ineens een gang tussen de struiken en bomen waardoor de wijzen het dorp konden verlaten en ze naar de boom toe liepen.

“Wijze eik”, zei de oudste van de dorpswijzen, “wij denken dat je gelijk hebt”. “We zullen nooit meer bomen omhakken om te verbranden in onze huizen, maar we zullen in het vervolg alleen nog de afgewaaide takken gebruiken”.

“Ik ben blij dat jullie dat besloten hebben zei het gezicht in de boom, maar mensen vergeten wel vaak wat ze beloofd hebben”. “Daarom zal ik altijd blijven waken, in deze of in andere bomen. “Voor nu geloof ik jullie”. Er terwijl het gezicht sprak, trok de wortel rond het dorp zich terug en konden de mensen weer het dorp in en uit.

De mensen juichten en sprongen in de lucht van blijdschap.

Snel werd er met de bootjes in de naburige dorpjes eten gehaald voor iedereen en ‘s avonds werd het een groot feest.

De dorpelingen hadden hun lesje wel geleerd en lieten de bomen met rust en haalden alleen nog afgewaaide takken uit het bos om hun huisjes te verwarmen.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments