003_slijkplaat- info

 

 INFO

Om de info te lezen: scroll naar beneden
To read the info: scroll down
So lesen Sie die Informationen: Blättern Sie nach unten

 
bron: wikipedia.nl






NEDERLANDS

Slijkplaat

Slijkplaats (Vlaams “Slikploate”) is een buurtschap in de gemeenteSluis, Zeeuws-Vlaanderen. Slijkplaat bestaat uit twee straten, echter beide onder dezelfde naam. In Slijkplaat staan 28 huizen, hierin wonen 52 vaste bewoners, daarnaast komen er nog een 15 tal vaste vakantiegangers bestaande uit Duitsers en Belgen.

Het dorp had tot 28 december 2002 een eigen rooms-katholieke kerk die in 1953 geopend was en deel uitmaakte van de nabijgelegen parochie Schoondijke. Gezien de grote terugloop van het kerkbezoek is de kerk op 28 december 2002 voor het laatst gebruikt voor de uitvaart van Emma Amelia Sijnesael-Geernaert (1908-2002) en daarna door de parochie verkocht en verbouwd tot woonhuis. Naast de kerk ligt een zeer klein kerkhof, waar heel duidelijk is te zien dat er slechts enkele grote families waren in het dorpje (Sijnesael, Geernaert, Blaakman, Steijaert etc).

Geschiedenis

Slijkplaat ontstond omstreeks 1790 toen de slikken en aanwassen rond het huidige dorp Hoofdplaat werden ingepolderd. Voor die tijd was slijkplaat een zandbank ten noorden van Schoondijke. Na de inpoldering trokken de pas gebouwde boerderijen zeer veel polder- en landarbeiders aan uit het huidige België, met name uit het Meetjesland en het Land van Waas. Deze arbeiders waren overwegend rooms-katholiek en vestigden zich in de buurtschap Slijkplaat en het vlakbijgelegen Nummer Eén en Sasput. Dit verklaart dat de bevolking van deze buurtschappen voornamelijk rooms-katholiek was en is. Achter het dorp ligt een afwateringskanaal dat afwatert richting het gemaal bij Nummer Eén.

Vanaf begin jaren 80 werden op de markt komende huizen grotendeels verkocht als vakantiehuis aan – voornamelijk Duitse – toeristen. Door de stijgende huizenprijzen aan het begin van de 21e eeuw kwam deze ontwikkeling echter weer tot ommekeer. Mede door gezinsuitbreiding kent Slijkplaat aan het begin van het nieuwe millennium een duidelijke verjonging.










ENGLISH

Slijkplaats (Flemish “Slikploate”) is a hamlet in the municipality of Sluis, Zeeuws-Vlaanderen. Slijkplaat consists of two streets, however both under the same name. There are 28 houses in Slijkplaat, 52 permanent residents live in this area, and there are also 15 permanent holidaymakers consisting of Germans and Belgians.
The village had its own Roman Catholic church until December 28, 2002, which opened in 1953 and was part of the nearby parish of Schoondijke. In view of the large decline of the church visit, the church was last used for the funeral of Emma Amelia Sijnesael-Geernaert (1908-2002) on December 28, 2002 and then sold by the parish and converted into a residence. Next to the church is a very small cemetery, where it is very clear that there were only a few large families in the village (Sijnesael, Geernaert, Blaakman, Steijaert etc).
History
Slijkplaat (Sludge plate) originated around 1790.. Before that time, Slijkplaat was a sand bank north of Schoondijke. Later on the newly built farms attracted a great many polder and agricultural workers from present-day Belgium, particularly from the Meetjesland and the Land van Waas. These workers were predominantly Roman Catholic and settled in the hamlet of Slijkplaat and the nearby Number One and Sasput. This explains that the population of these neighborhoods was and is mainly Roman Catholic. Behind the village is a drainage canal that drains towards the pumping station at Number One.
From the beginning of the 1980s, houses on the market were mostly sold as holiday homes to mainly German tourists. Due to rising house prices at the beginning of the 21st century, however, this development was reversed again. Partly due to the expansion of the family, Slijkplaat has a clear rejuvenation at the beginning of the new millennium.







DEUTSCH

Slijkplaat (Flämisch “Slikploate”) ist ein Weiler in der Gemeinde Sluis, Zeeuws-Vlaanderen. Slijkplaat besteht aus zwei Straßen, jedoch beide unter dem gleichen Namen. Es gibt 28 Häuser in Slijkplaat, 52 ständige Einwohner leben in diesem Bereich, und es gibt auch 15 permanente Urlauber, die aus Deutschen und Belgiern bestehen.


Das Dorf hatte bis zum 28. Dezember 2002 eine eigene römisch-katholische Kirche, die 1953 eröffnet wurde und zur nahegelegenen Gemeinde Schoondijke gehörte. Angesichts des starken Rückgangs des Kirchenbesuchs wurde die Kirche zuletzt am 28. Dezember 2002 für die Beerdigung von Emma Amelia Sijnesael-Geernaert (1908-2002) genutzt und anschließend von der Pfarrei verkauft und in eine Residenz umgewandelt. Neben der Kirche befindet sich ein sehr kleiner Friedhof, auf dem ganz klar ist, dass es im Dorf nur wenige große Familien gab (Sijnesael, Geernaert, Blaakman, Steijaert usw.).
Geschichte


Slijkplaat (Schlammplatte) entstand um 1790. Vorher war Slijkplaat eine Sandbank nördlich von Schoondijke. Nach dem Imprägnieren zogen die neu errichteten Höfe sehr viele Polder- und Landarbeiter aus dem heutigen Belgien an, insbesondere aus dem Meetjesland und dem Land van Waas. Diese Arbeiter waren überwiegend römisch-katholisch und siedelten in dem Weiler Slijkplaat und dem nahegelegenen Nummer Een und Sasput. Dies erklärt, dass die Bevölkerung dieser Viertel hauptsächlich römisch-katholisch war und ist. Hinter dem Dorf befindet sich ein Entwässerungskanal, der in Richtung der Pumpstation an der Nummer Eins abfließt.
Seit Anfang der 1980er Jahre wurden Häuser auf dem Markt meist als Ferienhäuser an überwiegend deutsche Touristen verkauft. Aufgrund steigender Hauspreise zu Beginn des 21. Jahrhunderts wurde diese Entwicklung jedoch wieder umgekehrt. Teilweise aufgrund der Erweiterung der Familie, Slijkplaat hat eine klare Verjüngung zu Beginn des neuen Jahrtausends.