Posted on Leave a comment

307 – Pel de dronken kikker

dronken kikker

 Pel de dronken kikker

Een sprookje door Dre Welsuit

Hij was voornamelijk te vinden aan de rand van de sloot van het dorp, de groene kikker Pelophylax  of zoals zijn vriendjes hem noemden omdat ze het een moeilijke naam vonden, Pel.

Pel was geboren aan de rand van het dorp in een klein huisje waar ook zijn vader en moeder en zijn veertien broertjes en achttien zusjes woonden.

Het was natuurlijk altijd erg druk in huize Pel vooral als er gegeten werd.

De moeder van Pel zorgde altijd voor grote borden met  insecten die Pel en zijn broers en zussen maar wat graag aten en als er een feestje of een verjaardag was dan kregen ze vaak ook nog extra wormpjes of als toetje een duizendpoot te eten.

Pel was eigenlijk een heel lieve kikker die altijd graag iedereen in het dorp hielp.

Hij hielp oude kikkermevrouwtjes met het oversteken maar ook kinderkikkertjes als ze uit school kwamen. Hij hielp de bakker met het rondbrengen van het kikkerbrood en als iemand zijn fiets kapot was, hielp hij de fietsenmaker met de fiets  repareren want Pel was naast erg lief, ook heel handig.

Met zijn kleine voorpootjes gaf hij dan de steeksleutel of de baco schroevendraaier aan(materialen die een fietsenmaker gebruikt om een fiets te repareren), aan Flip de fietsenmaker (die eigenlijk Filipeus Moraleas Reparandus heette) die dagelijks vele lekke banden plakte.

Flip was maar wat blij met de hulp van Pel maar ook de bakker en de ouders van de schoolgaande kindertjes waren heel tevreden over hem.



Liefdesverdriet

Toen Pel een puber werd van ongeveer 14 jaar, gebeurde er iets vreemd met hem.

Hij had namelijk langs de weg een fles wijn gevonden en had die omdat hij vond dat de wijn zo lekker was, helemaal leeg gedronken.

Dronken als hij was veranderde hij van een lieve kikker in een heel erg vervelende kikker.

Hij spatte kikkers  nat die in hun mooie  kleren op zondag voorbijgefietst kwamen door keihard in een plas te springen naast hun fiets, waardoor hun mooie kleren vies werden.

Hij gooide het brood van de bakker gewoon in de sloot en bracht het niet naar de kikkers die het besteld hadden bij de bakker. Hij schold andere kikkers uit en wilde naar niemand meer luisteren, ook niet naar zijn ouders.

Nadat hij de eerste keer wijn proefde wilde Pel steeds meer en meer. Hij was verslaafd geraakt aan wijn en al zijn spaargeld gaf hij uit aan flessen wijn, waarna hij na het drinken weer erg vervelend werd in het dorp. De kikkers spaken er schande van. Soms viel hij midden op het dorpsplein in slaap en lag daar snurkend zijn roes uit te slapen of kwaakte midden in de nacht het hele dorp wakker.

Op een dag was hij boven op het dak van de kerk gesprongen en gooide vanaf het dak alle dakpannen naar beneden, naar de kikkers die op het kerkplein stonden. Daar ging Pel natuurlijk te ver. De pastoor die erg boos was op Pel riep de hulp in van Pils de agent met de merkwaardige naam (Pils was een afkoring van zijn naam Pilotus Ignatius Leonardus Servitutus) en die gaf het bevel aan Pel om naar beneden te komen, maar…. als hij gedronken had, luisterde Pel naar niemand dus ook niet naar agent Pils.

Toen het niet lukte om Pel naar beneden te krijgen, waarschuwde Pils de burgemeester.

De burgemeester begreep onmiddellijk het gevaar en gaf brandweerman Jerry Kan de opdracht om met de brandweerauto naar de kerk te rijden en met de lange ladder van de brandweerauto tot aan het dak van de kerk te reiken.

Met loeiende sirene kwam Jerry aangereden en schoof de ladder van de brandweerauto uit tot bij het dak.

Pel was inmiddels moe geworden van het gooien met dakpannen en was op het dak in slaap gevallen.

Veldwachter Pils klom op de ladder en sprong op het dak van de kerk en deed Pel onmiddellijk de handboeien aan en nam hem mee naar beneden.

De kikkers uit het dorp waren heel erg boos en riepen:”in het cachot met hem, in het cachot met hem”, wat betekent dat ze wilden dat Pel naar de gevangenis moest.

Pils nam Pel mee naar het bureau en sloot hem op in de gevangenis.

De volgende dag moest Pel bij de rechter komenen die vond het zo verschrikkelijk wat Pel gedaan had, dat hij hem veroordeelde tot 2 jaar gevangenisstraf.

Pel die al een enorme hoofdpijn had van het vele drinken snapte het eerst niet goed, maar de volgende dag werd het hem duidelijk. Hij zou 2 jaar lang niet meer van de zon kunnen genieten, 2 jaar lang niet meer lekkere vliegjes, spinnen of muggen kunnen eten, laat staan lekkere wormpjes of duizendpoten als toetje krijgen.

In de gevangenis had Pel heel veel tijd om na te denken  over wat hij gedaan had, vervelend doen tegen de kikkers in het dorp, kapot maken van spullen, het gooien van de dakpannen van de kerk. Hoe meer hij er over nadacht, hoe meer spijt hij kreeg.



Baby slaapgeheimen, oplossingen voor vermoeide ouders

In de gevangenis was het erg eenzaam. Drie keer op een dag kreeg Pel te eten van agent Pils, maar dit was altijd alleen maar water en brood. Nooit iets lekkers.

Af en toe kreeg hij bezoek van een rat die in de buurt van de gevangenis woonde en die geregeld kwam kijken of er nog wat brood over was. Herbert de rat werd na enige tijd het enige vriendje die Pel nog had en samen zaten ze vaak urenlang ter praten in de cel van Pel over van alles en nog wat, maar als Herbert Pils hoorde aankomen rende hij vlug weg en was Pel weer een tijdlang helemaal alleen.

Na 2 jaar in de gevangenis van het kikkerdorp, werd Pel eindelijk weer vrijgelaten door agent pils. Wat was hij blij, meteen hopte hij naar de sloot aan de rand van het dorp en deed zich te goed aan allerlei lekkernijen zoals spinnen en muggen en tot zijn grote geluk vond hij ook nog een duizendpoot als toetje.

Toen hij terugging naar het dorp zag hij langs de kant van de weg een fles wijn liggen die half leeg was. Wat zou hij doen? Proeven, een klein beetje maar? Maar nee, Pel had zijn lesje wel geleerd en wilde nooit meer terug in de gevangenis dus pakte hij de fles wijn en kipte hem helemaal leeg langs de weg in het gras en deed vervolgens de fles in de afvalbak in het dorp. De volgende tijd bewees Pel dat hij altijd weer de lieve kikker was die hij altijd al geweest was als hij niet gedronken had. Hij hielp weer de bakker en de fietsenmaker en hielp oude kikkerdametjes oversteken en schoolkikkerkindertjes, zoals hij dat voorheen ook altijd al gedaan had.

Op een dag lag hij weer langs de kant van de sloot nadat hij lekker gegeten had en viel in slaap. Plotseling kwam er een grote schaduw over hem heen. Het was de schaduw van een grote reiger, en zoals iedereen weet, reigers zijn vogels die graag kikkers eten.

De reiger sloop stilletjes dichterbij, voetje voor voetje euh…. eigenlijk pootje voor pootje, kwam de reiger naderbij geslopen en hapte plotseling naar Pel. Op het moment dat hij hapte krijste hij het uit van pijn waardoor Pel wakker schrok en direct wegsprong. Wat was er gebeurd?

Herbert de rat had gezien dat zijn vriendje Pel in gevaar was en was vlug achter de reiger aangelopen. Op het moment dat de reiger Pel wilde opeten, beet Herbert de reiger keihard in zijn poot waardoor de reiger krijste van pijn en snel wegvloog.

Pel en Herbert zijn door hun belevenissen in de gevangenis van kikkerdorp, en doordat Herbert Pel zijn leven gered had, voor altijd vriendjes gebleven.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments