Posted on Leave a comment

204 – De vermiste baby

de vermiste baby

De vermiste baby


de vermiste baby

Ze waren toe aan vakantie, Ute en Dietrich een jong stel uit Keulen in Duitsland.

Dietrich was stratenmaker en Ute werkte als serveerster in een café met uitzicht op de rivier de Rijn, waar dagelijks binnenvaartschepen en jachten passeerden alsook vele wandelaars en fietsers op de dagen dat het weer goed was.

Kort voor haar zwangerschap was Ute’s moeder overleden en toen ze zwanger werd, was het net alsof “iets” in haar zei, dat de geest van haar moeder zou voortleven in haar baby.

Ute hield van uitgaan en dansen, naar andere steden gaan, winkelen en reizen, voor zover dat mogelijk was, financieel gezien.

Dietrich was meer een gamer en een thuiszitter, maar hij sloot zich bijna altijd aan bij de wens van Ute om ergens heen te gaan.

Ute en Dietrich woonden in een eenvoudig, niet te duur appartementje, aan de rand van de binnenstad van Keulen. Alle winkels en horecagelegenheden waren binnen ‘handbereik’.

Als ze geen zin hadden om te koken waren er alternatieven genoeg zoals de Imbiss om de hoek, de Mexicaan, het Turkse afhaal restaurantje en vele andere zowel Duitse als buitenlandse zaakjes waar een keur aan afhaal-gerechten gehaald of thuisbezorgd kon worden.

Voordat het te verwachten drukke seizoen aanbrak voor het café waar Ute werkte, wilde ze nog een weekje met vakantie, niet te ver weg, Holland was niet zo ver en zo kwam het dat na enig gespeur op het internet, een vakantie huisje in Nieuwvliet werd geboekt en de voorbereidingen voor de vakantie van start waren gegaan. Met het nieuwe huisgenootje was het leven wel een ietsje complexer geworden, maar daar werd niet al te zwaar aan getild.

De bevalling was zwaar geweest, Anna-Rose was geboren met behulp van de keizersnee en Ute had weken nodig gehad om weer een beetje op krachten te komen.

Vol goede moed om de nare herinneringen van de laatste tijd, gemengd met de vrolijke gebeurtenis van de geboorte van hun baby trokken ze naar Nieuwvliet naar het huisje dat ze voor de duur van een week gehuurd hadden.

Anna-Rose was een vrolijke mooie baby en sliep voorbeeldig op de momenten dat dat voor een baby nodig was en huilde alleen om haar ouders te laten merken dat ze honger had.

Zowel Ute als Dietrich waren dol op de baby en vele uren werd het kindje dan ook bewonderd door beide jonge ouders.

Uiteraard ging de baby overal mee naar toe, maar was nog te klein om zelf te spelen dus werd ze vervoerd in de maxi-cosi, wat een handig vervoermiddel is voor baby’s van haar leeftijd.

Enkele dagen hadden Ute en Dietrich al genoten van het mooie weer in Zeeland en van het strand bij Nieuwvliet wat op dit moment in het voorseizoen in Mei, nog niet te druk was.

Na enige dagen besloten ze naar het dorpje Cadzand te gaan om eens te zien wat daar te beleven was. Ze wisten door de folders die ze in het gehuurde huisje hadden gelezen, dat Cadzand-bad aan zee lag en dat er ook brede stranden waren, dus togen ze van Nieuwvliet, met de auto van Ute’s vader, naar Cadzand-Bad.

Ze kwamen terecht vlakbij de Zwin-Hoeve, een camping tussen Cadzand en Retranchement.

De auto werd geparkeerd en het parasolletje werd aan de maxi-cosi bevestigd en zo gingen ze over het duinpad naar het strand in het natuurgebied ‘het Zwin’.

<ahref=”https://ds1.nl/c/?si=7887&li=1412237&wi=345750&ws=” target=”_blank” rel=”noopener sponsored”>

Het was een heerlijke dag, met volop zon, rustig weer en heerlijk warm water, voor de tijd van het jaar.

Ze hadden de zelfgemaakte lekkernijen uit het picknick mandje gegeten en Anna-Rose had haar flesje helemaal leeggedronken en lag rustig en vredig te slapen, beschermd tegen de zon door het parasolletje dat aan de maxi-cosi vastzat.

Ute had wat liggen lezen in een Nederlands tijdschrift, waar ze slechts de helft van begreep omdat ze geen Nederlands sprak en Dietrich was nadat hij een tijdlang ‘gebakken’ was in de zon, begonnen met het spelen van een spelletje op zijn I-phone.

Na enkele uren op het stand te zijn geweest, vonden ze het tijd om weer naar het vakantiehuisje te gaan en de spulletjes werden bijeengeraapt en terwijl ze in een heftige discussie verzeild geraakten

togen ze huiswaarts.

De intensieve conversatie duurde voort tot ze bij het huisje aangekomen waren en eenmaal in het vakantiehuis sloeg de schrik bij Ute om het hart.

Waar was Anna-Rose?

Door het drukke gesprek, waren ze helemaal vergeten de baby mee te nemen!

Huilend vertelde ze aan Dietrich dat Anne-|Rose nog in Cadzand moest zijn en daarop renden beiden naar de auto en vlogen, zich schuldig makend aan enkele behoorlijke snelheidsovertredingen richting Cadzand.

Intussen op het strand

Een ouder Nederlands stelletje had evenals Ute en Dietrich een aangename middag doorgebracht op het strand in natuurgebied het Zwin bij Cadzand.

Toen ze de spulletjes bij elkaar gezocht hadden om huiswaarts te keren, viel het hun op dat er een kindje, helemaal alleen op het strand in een maxi-cosi lag te slapen. Enige tijd daarvoor hadden ze nog wel mensen gezien, waarvan ze eerst dachten dat het de ouders waren, maar deze waren nergens te bekennen en ze wisten ook niet zeker of het de ouders wel waren.

Ze bleven nog een half uurtje langer dan gepland op het strand en mogelijke ouders van het kindje waren niet te zien.

Daarom besloten ze het kindje mee te nemen en gingen ermee naar het restaurant aan de andere kant van het duin, dat vlakbij was.

De eigenaar van het restaurant werd op de hoogste gesteld van het voorval en de Anne-Rose was inmiddels wakker geworden en scheen zich aardig te amuseren met het oudere echtpaar.

Deze oudere mensen zeiden “we wachten nog een half uurtje en als er dan niemand om het kindje komt, dan nemen we het mee naar het politie bureau in Oostburg.

Inmiddels bij de camping aangekomen renden Ute en Dietrich om het hardst naar de overkant van het duin, waar ze de middag doorgebracht hadden.

Tot hun grote schrik, was de baby verdwenen.

Vertwijfeld en diep geëmotioneerd probeerden ze aan de overgebleven mensen op het strand duidelijk te maken dat hun baby verdwenen was, in het gebrekkige Duits-half-Nederlands dat ze machtig waren.

Niemand had echter de baby gezien.

Radeloos keerden ze terug naar de auto maar als door een ingeving zei Dieter, kom we gaan even langs het restaurant om te vragen of iemand iets van Anna-Rose gezien of gehoord heeft alvorens we naar het politiebureau gaan om aangifte van vermissing te doen.

Ze stapten het restaurant binnen en wie zat daar, vrolijk kraaiend en spelend met een inmiddels verworven knuffel?

Ute schreeuwde haar naam huilend uit en rende naar de maxi-cosi en pakte Anna-Rose uit de maxi-cosi en drukte haar stevig tegen zich aan, terwijl de tranen van haar wangen op het kindje vielen.

de vermiste baby met moeder

Na een moeilijke conversatie met het oudere echtpaar die deze mensen ‘s middags met de baby op het strand gezien hadden en die Anna-Rose in veiligheid gebracht hadden en duizend maal bedankt te hebben gezegd, keerden Ute en Dietrich met rode gezichten van schaamte en van blijdschap en met Anna-Rose, terug naar hun vakantie woning in Nieuwvliet.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments