Posted on Leave a comment

002 – Alex en Maud, zouden ze…. 

man in de sneeuw
man in de sneeuw

Een kort verhaal van Dre Welsuit

Alex Olsson was altijd dol geweest op het verlaten eiland Camborney met zijn gebouwen met groteske, groene poorten gebouwd ver voor het jaar 1900. Het was een plek waar hij graag vertoefde.

Hij was een gracieuze,  wijndrinker met grote voeten en grote harige handen. Zijn vrienden zagen hem als een stoere minnaar en durfal. Eens was hij zelfs in een koude rivier gesprongen en had een ruige jonge beer gered. Dat is het soort man dat hij was.

Alex liep naar het raam en dacht na over zijn magische omgeving. De sneeuw bewoog als fladderende stukjes confetti in de harde wind.

Toen zag hij iets in de verte, of liever iemand. Het was de figuur van Maud Sparkle. Maud was een innemende vrouw met een grof postuur,  fel gekleurde vingernagels en een lief maar dwingend karakter.

Alex slikte. Hij was niet voorbereid op Maud.

Toen Alex naar buiten stapte en Maud dichterbij kwam, zag hij de fonkelende glinstering in haar ogen.

Maud staarde naar de benauwde blik van Alex door de  smeltende sneeuwvlokken in haar ogen. Ze zei op gedempte toon: ‘Ik hou van je en ik wil gerechtigheid.’

Alex keek achterom, nog sprankelend en nog steeds de gigantische trots aan het verbergen. “Maud, is dat echt goud,” antwoordde hij wijzend op de piercing in haar oor, bedoeld als afleiding van datgene waar het gesprek heen zou moeten gaan.

Ze keken elkaar aan met gemengde gevoelens.

Het leek alsof er  trance-muziek te horen was op de achtergrond.

Beiden leken een ogenblik geheel verdoofd en sprakeloos.

Alex bestudeerde Maud’s voeten, haar piercing en gekleurde vingernagels. Uiteindelijk haalde hij diep adem. “Het spijt me,” begon Alex verontschuldigend, “maar ik voel me niet verliefd op dezelfde manier”. Ondanks alles:”ik hou gewoon niet genoeg van je Maud!”

Maud zag er boos uit, haar emoties waren gespannen.

Alex kon de emoties van Maud eigenlijk wel in duizenden stukjes horen uiteenvallen. Toen haastte de verdroten vrouw zich weg in de verte.

Zelfs een glas wijn zou Alex vanavond niet kalmeren.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments